Arieh Ben-Tov
Biografia
Arieh Ben-Tov (właściwie Lejba Hassenberg), urodzony 8 sierpnia 1923 roku w Będzinie, był polskim prawnikiem żydowskiego pochodzenia. Jego ojciec nauczał religii, a sam uczęszczał do Szkoły Rapaporta oraz Liceum Humanistycznego Fürstenberga w Będzinie.
W 1943 roku został wywieziony do obozu Auschwitz-Birkenau, gdzie zginęła cała jego rodzina. Przetrwał obozy w Monowicach, a następnie ukrywał się do wkroczenia wojsk radzieckich.
Po wojnie, jako członek syjonistycznej młodzieży, wyruszył do Palestyny, został internowany na Cyprze, a w Izraelu wstąpił do armii i brał udział w wojnie wyzwoleńczej. Po demobilizacji ukończył studia prawnicze i otworzył kancelarię prawną.
Działał w Partii Progresywnej oraz Partii Niezależnych Liberałów. Jako prezes Światowego Związku Żydów Zagłębia i członek Międzynarodowego Komitetu Oświęcimskiego uprawiał działalność na rzecz pamięci o Zagładzie.
Był autorem książki „Czerwony Krzyż spóźnia się”, w której oskarżał Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża o bierność wobec deportacji Żydów węgierskich. Wieloletnio współpracował z władzami samorządowymi w Będzinie, zakładając miejsca pamięci i organizując seminaria naukowe oraz wyjazdy szkolne do Izraela.
Zmarł nagle 6 czerwca 1996 roku w Holandii podczas Kongresu Międzynarodówki Liberalnej. Roku później jego syn, Archituv, wydał książkę „Moje Credo”. W Izraelu powstał Ośrodek Nauki o Zagładzie im. Ariego Ben-Tova.