Sławomir Wawrzyniec Bugajski

Sławomir Wawrzyniec Bugajski (15 listopada 1941 w Będzinie - 6 marca 2003 w Katowicach) był polskim fizykiem, specjalistą z zakresu mechaniki kwantowej. Jego prace naukowe koncentrowały się na niebilietowej mechanice kwantowej, korrelacjach i teorii prawdopodobieństwa. Stopień doktora uzyskał na Uniwersytecie Śląskim w 1970 roku, a doktora habilitowanego w 1999 r.

W latach 1965-1982 pracował naukowo w Instytucie Fizyki Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. W październiku 1982 r. został zwolniony z pracy z przyczyn politycznych i objęty zakazem zatrudnienia na uczelniach - decyzją podjętą w kontekście jego działalności opozycyjnej. W latach 1983-1986 utrzymywał się z działalności rzemieślniczej, a następnie był pracownikiem Politechniki Krakowskiej (1986-1989) i ponownie Uniwersytetu Śląskiego od 1990 r.

Bugajski był zaangażowanym działaczem społecznym. Początkowo należał do PZPR, lecz w 1981 r. dołączył do NSZZ „Solidarność”. Po wprowadzeniu stanu wojennego został internowany w Ośrodku Odosobnienia w Zabrzu-Zaborzu. Był organizatorem i pierwszym przewodniczącym Katowickiego Oddziału „Solidarności Walczącej”, a także współautorem redakcji podziemnych publikacji takich jak „Wolni i Solidarni”. Jego działalność polityczna była przedmiotem licznych prześladowań, w tym zatrzymań i pobić.

W roku 2007, po jego śmierci, Bugajski został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za zasługi dla demokratycznych przemian w Polsce. W 2015 r. otrzymał także Krzyż Wolności i Solidarności za zaangażowanie w walkę o niepodległość i prawa człowieka.